Wielki Tydzień i Wielkanoc 2020 – uwagi, liturgia i „święcone”

Pomimo zakazu sprawowania liturgii z udziałem wiernych powinniśmy włączyć się w tajemnice Męki, Śmierci i Zmartwychwstania Chrystusa najpierw poprzez rozważanie Słowa Bożego na każdy dzień i modlitwę osobistą.

Przystąpienie do sakramentu pojednania jest możliwe i konieczne (patrz plan poniżej). Jednak w wypadku wielkiej przeszkody – obawy o zagrożenie życia jak to jest obecnie – Kościół zezwala na nadzwyczajną drogę pojednania z Bogiem: trwanie w nawróceniu, zerwanie z grzechami ciężkimi oraz pragnienie ich wyznania od razu gdy będzie to możliwe. Nikt nie rozgrzesza się sam, zawsze czyni to Chrystus działając przez Apostołów w Kościele. Proszę nie kojarzyć tej obecnej nadzwyczajnej sytuacji z praktyką lekceważenia sakramentu pojednania i Eucharystii która niestety trwale zniekształciła życie religijne w kraju naszego zamieszkania (nigdy nie było zgody Stolicy Apostolskiej na tzw. „spowiedź powszechną”, jest to samowolka z definicji nieważna). To są dwie różne rzeczy: patologia praktyki wiary a jej nadzwyczajna forma (jak teraz), nie mylmy tych pojęć.

Wielką pomocą w przeżywaniu tych dni, jak długo będzie trwała niemożność bezpośredniego uczestniczenia we Mszy św., są transmisje telewizyjne live. Proszę z nich korzystać w duchu wiary z należytym skupieniem. Nie jest to pełne uczestnictwo w liturgii ale możemy zyskiwać łaski które pochodzą ze Mszy św. – Ofiary Krzyżowej Chrystusa. Łask tych udziela On sam jeśli mamy dyspozycję ich przyjęcia, tzn. odwracamy się od grzechu i szczerze pragniemy fizycznego kontaktu sakramentalnego który jest jednak w danym momencie niemożliwy. Wizualizacja jest tu tylko pomocą a nie istotą tego zjednoczenia, podobnie jak obrazy święte w kościołach nie są obecnością Boga (czy świętych) ale znakami pomagającymi tę obecność w danym miejscu zauważyć i przeżyć. Rzeczywistą i pełną obecnością Boga jest natomiast Najświętszy Sakrament, owoc Ofiary Mszy św, nie do zastąpienia w żaden inny sposób – możemy więc jedynie prosić o skutki jego działania w nas kiedy nie możemy Go przyjąć (wskutek przeszkody fizycznej, nie duchowej jaką jest trwanie w grzechu). W tym sensie mówimy o Komunii Świętej duchowej. Domaga się ona jednak dopełnienia materialnego i dlatego kapłani spieszą z Chrystusem sakramentalnym do obłożnie chorych, żołnierzy na służbie czy innych wiernych nie mogących dotrzeć na miejsce celebracji Eucharystii.

Niestety biskupi niderlandzcy zdecydowali się nie udzielać wiernym w tym czasie nawet Komunii św. tłumacząc to brakiem możliwości zachowania należnego dystansu pomiędzy kapłanem a wiernymi. Przyznają przy tym, że obawa posądzenia Kościoła na forum publicznym o stwarzanie warunków do szerzenia się epidemii była tu decydująca. Niezależnie od oceny tego postanowienia musimy się liczyć jako wierni z jego skutkami.

Pozostają nam więc następujące możliwości uwielbienia Boga w tych dniach:

  • 05.04. Niedziela Palmowa: w dotychczasowych godzinach Mszy św. w każdym z ośrodków adoracja Najświętszego Sakramentu w monstrancji. Okazja do spowiedzi św.
  • 06-11.04 (pon-sob): przez cały Wielki Tydzień od 19:30 do 21:00 adoracja Najświętszego Sakramentu w monstrancji (pt-sb w tzw. grobie Pańskim) w Meterik. Okazja do spowiedzi św. wielkanocnej codziennie w tym czasie.
  • 12.04 Niedziela Zmartwychwstania Pańskiego. We wszystkich kościołach według porządku niedzielnego adoracja Najświętszego Sakramentu – Chrystusa Zmartwychwstałego.
  • 13.04. Poniedziałek Wielkanocny. W Meterik 17:30 – 19:00 adoracja Najśw. Sakramentu.

Niestety nie ma możliwości wspólnego uczestnictwa w liturgii Mszy św w tych dniach.

Według bieżących ustaleń biskupów z władzą państwową ten stan rzeczy ma trwać co najmniej do końca maja.

Podobnie nie odbędzie się święcenie pokarmów wielkanocnych. Nie tylko ze względu na masowy wówczas napływ wiernych ale też ze względu na hierarchię ważności: jeśli w największe święto chrześcijańskie nie ma nawet wspólnej Mszy św w parafii trudno jest celebrować zwyczaje drugorzędne, chociaż jesteśmy do nich przywiązani. Tłumaczymy przecież dzieciom: nie ma obiadu to nie ma i deseru. Każdy z nas na swój sposób musi solidarnie odczuć ten kryzys w jakim się niespodziewanie znaleźliśmy. Róbmy więc wszyscy rachunek sumienia, módlmy się w rodzinach (także przy wspólnym stole w dzień Wielkanocny) i wypraszajmy łaski dla nas i całego świata.

Korzystajmy roztropnie z możliwości adorowania Jezusa Eucharystycznego. Niestety i tu są ograniczenia co do liczby osób: maksymalnie do 30 w danym momencie. Trzeba oczywiście zachować należne odstępy i być pewnym swego stanu zdrowia. Jednak kościoły w Nuth i Meterik będą otwarte w niedzielę Zmartwychwstania Pańskiego w ciągu całego dnia (w Nuth jest tak w każdą niedzielę).

Osobistą ocenę sytuacji w Kościele w tym niezwykłym czasie zawarłem w artykule „Kościół wobec epidemii itd” – zobacz na stronie parafii. Wobec dynamiki wydarzeń widzimy, że zachowanie środków ostrożności jest konieczne, to oczywiste. Jednak odpowiedź na pytanie gdzie w Kościele kończy się uprawniona roztropność działań a zaczyna nadmierna bojaźń wobec państwa i czy priorytetem dla sprawujących władzę jest chronienie zdrowia obywateli czy też najpierw zachowanie laickiej ideologii społecznej to już osobne zagadnienie.

Trwajmy w wierze! W ten sposób czasowa strata liturgii może stać się początkiem odnowionego w niej udziału ale pod warunkiem zachowania ducha modlitwy. Niech lektura Słowa Bożego, różaniec i nabożeństwo do Maryi Niepokalanej przeniosą nas przez ten czas próby jak naszych przodków doświadczonych przez wojenny i emigracyjny los. Czuwajmy!

ks. Bartłomiej

PS. Wracajmy w tych dniach 15. rocznicy śmierci św. Jana Pawła II do jego ponadczasowego przesłania, tekstów i nagrań, które pomoże nam odnaleźć się na nowo w zmienionej rzeczywistości. Czuwajmy!

Comments are closed.